Leden Portretgroep presenteren

Met een zekere regelmaat zal één van de leden van de Portretgroep iets over zichzelf als fotograaf vertellen en daarbij een paar beelden laten zien.

 

 

 

 

 

 

 

Dit is mijn beeld

Fotograferen is voor mij een manier om te laten zien hoe ik naar de wereld kijk en ook om zelf steeds beter te leren kijken. Ik reis graag en onderweg zoek ik contact met mensen die in hun eigen wereld zijn, een wereld waarin ik slechts voorbijganger ben. Door ze te fotograferen probeer ik die wereld iets beter te zien en er misschien iets meer van te begrijpen.

Ruim tien jaar geleden heb ik de vakopleiding fotografie gedaan aan de fotovakschool, met de specialisaties portretfotografie en documentairefotografie. Ik probeer mijn foto’s technisch zo goed mogelijk te maken, en ik merk dat dat altijd nog weer beter kan. Mooi licht, precies dat contact met het model waardoor iemand zichzelf even echt laat zien. Als het me dan lukt een foto te maken waar ik echt tevreden over ben, geeft dat veel voldoening.

Lid zijn van AFV de Veluwe heeft voor mij dan veel toegevoegde waarde, vooral door het bekijken en bespreken van elkaars foto’s en te leren van de manier waarop anderen fotograferen en naar de wereld kijken.

Jan van Ommen

Dit is mijn beeld

In 2000 ben ik begonnen met fotografen. Ons eerste digitale cameraatje kwam van Aldi. De analoge fotografie had niet mijn interesse. Wel foto’s van mensen, dat heb ik altijd leuk gevonden om naar te kijken, of het nu mijn voorouders waren of foto’s van andere mensen, dat maakt mij niet veel uit.

In 1998 zijn wij naar Duitsland verhuisd en ben ik begonnen met fotograferen. Daar heb ik in 2007 op de Volkshogeschool het een en ander hierover opgestoken en in 2008 aangesloten bij een fotoclub. Die bestond toen (met Fons en mij erbij) uit wel 6 personen en onze bijeenkomsten vonden plaats in een “Kneipe”.

In 2016 zijn wij weer terug naar Nederland gekomen en ons in Apeldoorn gevestigd. Wij zijn toen op zoek gegaan naar een fotoclub en bij AFV de Veluwe beland.  Hier heb ik mij bij de portretgroep aangesloten en voor mijn mentoraat van dit jaar heb ik natuurlijk portret gekozen. Ik vind het een hele uitdaging om een portret van iemand te maken dat een heel natuurlijke uitstraling heeft en dat valt niet altijd mee. Veel heb ik “geoefend” op mijn kleinkinderen, een heel dankbaar onderwerp. Ook “sleutel” ik graag in Fotoshop aan mijn foto’s.

Met vriendelijke groet

Nelly Nolte

 

Dit is mijn beeld

Bij portretfotografie denk ik niet aan modellen. Ik fotografeer eigenlijk alleen mensen die ik (goed) ken. Zoals eind augustus bij een boekpresentatie.Ben eerst gaan kijken hoe het licht op het betreffende tijdstip in de betreffende locatie (kerk) is. Slecht, dus dat wordt improviseren omdat ik met bestaand licht wilde werken.Zoals gezegd wil ik portretten die wat uitdrukken, beslist geen mooie jonge vrouwen die allemaal dezelfde poses aannemen. Saai.Geef mij maar wat oude koppen. Bijgaand de schrijfster ( 92 jaar) en  haar aandachtig luisterende dochter.De laatste foto heb in Coda Café gemaakt van een man die daar nog vaker komt dan ik. Hij zit bijna altijd aan dezelfde tafel zijn kranten te lezen. Geen idee hoe hij heet maar we knikken elkaar altijd vriendelijk gedag.Zoals je ziet heb ik min of meer lak aan allerlei regels, ik maak gewoon de plaatjes waar ik zin in heb.Geef graag het stokje door aan het volgende slachtoffer op de alfabetische lijst.

Met vrolijke groeten

Adrie

 

Dit is mijn beeld

Mijn ervaring met portretfotografie beperkt zich tot het maken van foto’s van mijn kleinzoon en het fotograferen van interessante “modellen” die ik op straat tegen kom.De foto’s van mijn kleinzoon maak ik meestal binnenshuis met gebruik van een flits. Dat gaat dikwijls niet helemaal goed. Of er zit een storende schaduw ergens in het beeld of het licht is veel te hard. Veel te leren dus nog!Op straat zoek ik naar hoofden met een zekere uitstraling. Meestal vraag ik dan toestemming om de foto te maken en doorgaans lukt dat wel. Zelfs als ik vraag iets te verplaatsen om een betere achtergrond te krijgen. Daarbij maak ik gebruik van het natuurlijke licht.Graag ga ik nog eens aan de slag met een model in een studio om te leren een perfecte belichting te maken.

Groeten

Paul

 

Dit is mijn beeld

Een goed portret is voor mij een beeld dat blijft boeien. Je raakt er dus niet op uitgekeken. Eigenlijk wil je de geportretteerde beter leren, ongeacht of de persoon jong of oud is, man of vrouw, knap of lelijk, etc. Het gaat mij vooral om het verhaal achter de geportretteerde.  In straatportretten lukt dat vaak het beste. Zeker als de omgeving ook meewerkt en iets toevoegt aan het verhaal.

Ook in studioportretten lukt het om met een bepaalde pose en blik een verhaal te vertellen. Het referentiekader van de kijker is grotendeels bepalend voor de invulling van het verhaal. Zo kan het zijn dat de één er een ander verhaal in ziet dan een ander. Vaak wordt dan de vraag geopperd “wat zou de fotograaf hiermee bedoeld hebben” en volgens mij is dat niet zo relevant, het gaat immers om wat de kijker ervaart.

Vriendelijke groet,

Bert

 

Dit is mijn beeld

Wat is een camera een rijk bezit! Je kunt er de wereld zoals jij die om je heen ervaart zo beeldend mee weergeven!

Als ik fotografeer wil ik vastleggen en weergeven wat mij raakt, emotioneert, boeit, nieuwsgierig maakt. Dat kan van alles zijn variërend van abstract tot natuur en mensen.

Ik wil dat met mijn “beeldtaal” graag overbrengen, maar dat blijft een levenslange zoektocht!

Met name in mijn portretten zoek ik naar wat de houding, de ogen, de lichtval vertellen en probeer ik dat “verhaal” achter de mens “gestalte” te geven zodat ik de kijker kan meenemen in wat ik ervaar.

Ik ervaar het echt als een cadeautje als de kijker een verhaal in mijn beelden/portretten leest!

 

Sjaan Dijkman

 

 

 

 

Laatste nieuws:
Dit is mijn beeld van Jan van Ommen
Organisatie:
Fotogenre: